CHED
Ook bekend als: GGB
CHED is het Common Health Entry Document, het EU-gezondheidsdocument bij binnenkomst dat je in TRACES-NT aanmeldt. In het Nederlands heet hetzelfde document GGB, gemeenschappelijk gezondheidsdocument bij binnenkomst.
Hoe verhoudt de CHED zich tot het GGB?
CHED is de EU-naam, GGB de Nederlandse. Het is hetzelfde document, in hetzelfde systeem, met dezelfde delen. In TRACES-NT, in TARIC en in gesprekken met inspecteurs uit andere lidstaten zeg je CHED. In gesprekken met de NVWA, op Nederlandse instructies en in veel dossiers van aangevers zeg je GGB. Wie ze als twee stukken behandelt, zoekt een tweede formulier dat niet bestaat. Deze pagina gaat over de EU-kant: de typen, de delen, de koppeling met het certificaat en de invoeraangifte. De GGB-pagina gaat over hoe het document in de Nederlandse keten wordt genoemd en bij de NVWA terechtkomt. De inhoud is dezelfde. Alleen de ingang verschilt. Op de invoeraangifte gebruik je de EU-documentcode, met het referentienummer uit TRACES-NT. Daar staat CHED, niet GGB. Een aangever die in DMS naar een GGB-code zoekt, vindt hem niet, en denkt dan ten onrechte dat het bescheid ontbreekt.
Welke CHED-typen zijn er, en welk type hoort bij welk product?
CHED-A is voor levende dieren. CHED-P is voor producten van dierlijke oorsprong: vlees, zuivel, vis, eieren, honing, huiden, en samengestelde producten met een dierlijk aandeel. CHED-D is voor levensmiddelen en diervoeders van niet-dierlijke oorsprong die onder verscherpte controle vallen. CHED-PP is voor planten, plantaardige producten en andere objecten die onder de plantenkeuring vallen. Het type volgt uit de goederencode en uit de maatregel in TARIC of de DTV, niet uit de handelsnaam. Een soep met een vleesbestanddeel is geen groentezending. Eén artikelregel met een dierlijk ingrediënt in een verder plantaardige lading maakt de container keuringsplichtig op de veterinaire lijn, en een gemengde container kan tegelijk een CHED-P en een CHED-PP nodig hebben. Het verkeerde type is een aanmelding die de autoriteit niet kan aftekenen. Een CHED-P voor een zending die een CHED-D had moeten hebben, komt niet door de documentcontrole, ook al kloppen gewicht en certificaatnummer. Bepaal het type bij de intake op de code, niet bij het invullen van het formulier.
Uit welke delen bestaat een CHED, en wie vult wat in?
Deel I is de aanmelding door de exploitant. Daar staan de partijen, de grenscontrolepost, het vervoer, de goederen en het certificaat. Deel II is de beslissing van de bevoegde autoriteit: toegelaten tot het vrije verkeer, toegelaten onder voorwaarden, doorvoer, terugzending, vernietiging, of een andere maatregel. Deel III dekt het vervolgtransport naar de plaats van bestemming, als de zending na de grenscontrolepost nog onder toezicht verdergaat. Jij vult deel I. De NVWA vult deel II. Deel III komt in beeld als de zending na de keuring nog naar een andere inrichting moet, bijvoorbeeld een erkende inrichting verderop in de Unie. Zonder deel II is deel III betekenisloos, en zonder deel I komt de inspecteur niet in actie. De CHED is geen samenvatting van het certificaat. Hij moet er letterlijk mee overeenkomen. Het erkenningsnummer, het certificaatnummer, de soort, het aantal colli, het nettogewicht, de container- en zegelnummers: die worden naast elkaar gelegd. Een paar kilo verschil is een vraag. Een verkeerd erkenningsnummer is een weigering.
Welk certificaat hoort onder welke CHED?
Onder een CHED-P of CHED-A ligt een gezondheidscertificaat van een officiële dierenarts in het land van uitvoer. Onder een CHED-PP ligt een fytosanitair certificaat van de plantenziektekundige dienst van dat land. Onder een CHED-D liggen, afhankelijk van de maatregel, laboratoriumresultaten, een gezondheidsverklaring of een ander voorgeschreven bescheid. Het certificaat reist mee, in origineel of in de digitale vorm die de Unie voor dat land aanvaardt. Een kopie in de mail is voor de intake nuttig, maar vervangt het stuk niet als de inspecteur het origineel wil zien. Het nummer op de CHED moet het nummer op dat stuk zijn, niet een intern dossiernummer van de expediteur. Een zending zonder het juiste certificaat kun je niet redden met een keurige CHED. Deel I is dan een aanmelding van iets dat niet bestaat, en deel II wordt een weigering. Halt de zending bij de intake als het certificaat ontbreekt, in plaats van de aanmelding de deur uit te doen in de hoop dat het stuk nog volgt.
Hoe komt de CHED op de invoeraangifte terecht?
De invoeraangifte in DMS draagt de documentcode van het CHED-type plus het referentienummer uit TRACES-NT. Zonder dat nummer sluit de fiscale aangifte niet aan op de keuring. Met een nummer van een CHED die nog niet is afgetekend, kan de Douane de aangifte wel aanvaarden, maar de container blijft staan tot deel II groen is. De volgorde is: certificaat compleet, deel I indienen, keuring afwachten of documentvrijgave ontvangen, invoeraangifte indienen met het referentienummer, beide statussen groen, dan pas vertrek. Wie de invoeraangifte eerst indient omdat de terminal dringt, bouwt een dossier waarvan de documentcode nog leeg is of naar een nummer wijst dat niet bestaat. Een CHED-nummer is zendingsspecifiek. Hergebruiken van het nummer van de vorige container, of van de vorige week, is een koppeling naar de verkeerde keuring. Dat valt bij de NVWA op, en daarna bij de Douane.
Wat gebeurt er als deel II niet groen is?
Een afkeuring is een maatregel: terugzending naar een bestemming buiten de Unie, vernietiging, of een behandeling waarna het product alsnog toelaatbaar is of een andere bestemming krijgt. Voor terugzending moet er een land zijn dat de partij terugneemt, en dat is bij een veterinaire weigering niet vanzelfsprekend. De kosten vallen op de belanghebbende bij de lading: opslag, koeling, transport, inspectie, administratie, en bij vers product het verlies van de partij. De vraag is zelden of er nog iets aan de keuring te doen is. De vraag is welke route het snelst afloopt, en of de fout in het document zat, in de verkeerde grenscontrolepost, of in een product dat hier helemaal niet binnen mag. Een voorwaardelijke toelating is geen vrijgave om te doen wat je wilt. Ze is een toelating onder een voorwaarde, bijvoorbeeld verhitting of gebruik als diervoeder, en die voorwaarde moet in het vervolgtraject zichtbaar blijven. Wie zo'n zending alsnog in het vrije verkeer van levensmiddelen zet, maakt van een voorwaarde een inbreuk.