Airwaybill
Ook bekend als: AWB, luchtvrachtbrief
Een airwaybill (AWB, luchtvrachtbrief) is het vervoersdocument voor luchtvracht. Hij identificeert de zending bij airline en handling agent, maar is voor de douanewaarde niet leidend. Dat is de factuur.
Wat is een airwaybill?
Een airwaybill is het vervoersdocument van de luchtvracht, de tegenhanger van de bill of lading bij zeevracht. In het Nederlands heet hij luchtvrachtbrief, in het dossier AWB. Hij is het contract tussen afzender en vervoerder, het ontvangstbewijs van de goederen, en het nummer waarmee de zending op de cargo-terminal wordt aangeroepen. Anders dan een bill of lading is de AWB geen waardepapier. Hij draagt geen eigendom over. Wie de goederen mag afhalen, volgt uit de geadresseerde op de AWB en uit de instructie van de airline, niet uit het fysiek vasthouden van een origineel. Er is geen set van drie originelen die je moet verdelen. Voor de Douane is de AWB een identificerend document, geen waardedocument. De factuur is leidend voor goederencode, douanewaarde en oorsprong. Een AWB met als omschrijving goederen of consolidated cargo is bruikbaar om de zending te vinden, niet om de IMA te vullen.
Hoe is een AWB-nummer opgebouwd?
Een standaard IATA-airwaybill heeft elf cijfers: een prefix van drie cijfers voor de airline, zeven cijfers serienummer, en een controlecijfer. Het prefix identificeert de vervoerder. Het serienummer identificeert de zending bij die vervoerder. Het controlecijfer vangt typefouten. Dat nummer is de sleutel op de cargo-terminal, in de track-and-trace van de airline, en in de koppeling naar de aangifte. Net als een MRN identificeert het een document, niet per se één colli. Een AWB kan tientallen colli dekken. Een zending kan uit meerdere AWB's bestaan als de lading is gesplitst. Typ het nummer over met het controlecijfer. Een AWB die één cijfer mist, levert op de terminal een zending op die niet bestaat. De aangifte kan dan wel een MRN hebben, maar de handling agent laat niets mee zonder een nummer dat in zijn systeem voorkomt.
Wat is het verschil tussen MAWB en HAWB?
De MAWB, master airwaybill, is het contract tussen de airline en de expediteur. De HAWB, house airwaybill, is het contract tussen de expediteur en de verlader. Bij consolidatie staan onder één MAWB meerdere HAWB's, elk een eigen zending met eigen geadresseerde, eigen factuur en eigen aangifte. Voor de Douane is de HAWB vaak de relevante identiteit van de zending, omdat daar de werkelijke geadresseerde en de werkelijke goederen op staan. De MAWB brengt de consolidatie de cargo-terminal op. De IMA volgt de house, niet de master, tenzij het een straight AWB is zonder house eronder. Verwar de nummers niet in de keten. Een T1 of een IMA die het MAWB-nummer draagt terwijl de klant in HAWB's denkt, levert zoekraken op bij de handling agent. Zet beide nummers in het dossier. Meld naar buiten het nummer dat de ontvanger van de goederen kent.
Wat zet je van de AWB in de aangifte?
Het AWB-nummer als vervoersdocument, de airline of de handling agent als vervoerder, de luchthaven van vertrek en van aankomst, het aantal colli en het brutogewicht voor zover dat met de paklijst klopt. De goederenomschrijving op de AWB is meestal te grof voor de artikelregels. Die haal je van de factuur. Controleer gewicht en colli tegen de paklijst en de factuur. Afwijkingen zijn een standaardreden voor een documentcontrole. De AWB weegt wat de airline heeft ingenomen. De factuur telt wat de verkoper heeft verkocht. Een verschil van een pallet of van tientallen kilo's moet je kunnen verklaren voordat DMS of de Douane ernaar vraagt. De AWB is geen oorsprongsbewijs en geen waardestuk. Een bedrag op de AWB is vracht, niet de douanewaarde. Tel die vracht mee in de douanewaarde tot de buitengrens als de Incoterm dat vraagt, maar vervang de factuurwaarde er niet mee.
Hoe hangt de AWB aan ETA, T1 en invoer?
De AWB draagt de vlucht en daarmee de ETA. Die ETA time je de vooraanmelding en de voorbereiding van de IMA op. De ATA van de vlucht is het moment waarop de zending op de cargo-terminal beschikbaar komt en waarop T1 of IMA mag worden ingeschoten. Zonder AWB-status heb je geen betrouwbare klok. Luchtvracht die inland onder T1 verdergaat, krijgt een T1 die naar de AWB verwijst als voorgaand vervoersdocument. De lossingsvergunning en de zuivering lopen daarna via het MRN van de T1, niet via het AWB-nummer. Het AWB-nummer blijft nodig om de zending op de cargo-terminal te identificeren. Bij directe inklaring op de luchthaven is de AWB de sleutel naar de handling agent, en het MRN de sleutel naar de Douane. Beide moeten kloppen voordat de zending de cargo-terminal af mag. Een vrijgegeven IMA zonder AWB-match bij de agent is intern groen en bij de band rood.
Wat gaat er mis met airwaybills?
Het verkeerde nummer in de aangifte is de eerste fout. HAWB en MAWB door elkaar, een prefix van de verkeerde airline, of een nummer zonder controlecijfer. De handling agent vindt de zending niet, of vindt de consolidatie in plaats van de house. De Douane vindt een document dat niet bij de factuur past. De tweede fout is de AWB gebruiken als indeling. Consolidated cargo, parts of perishables op de AWB zegt niets over de TARIC-code. Wie daar de artikelregel mee vult, krijgt een controleopdracht of een verkeerd tarief. De factuur en de paklijst zijn de bron. De AWB is de envelop. De derde fout is een AWB zonder update. De zending is doorgeschoven naar een volgende vlucht, de ETA is verschoven, en het dossier loopt nog op de oorspronkelijke AWB-status. CLIENT PD, truck en IMA staan klaar voor een aankomst die niet komt. Volg de AWB-status tot de ATA er is, net als je een container in Portbase volgt.