Preferentiecodes
Ook bekend als: preferentiecode, bescheidencode, documentcodes
Preferentiecodes en bescheidencodes zijn de codes op de invoeraangifte waarmee je oorsprong, tariefbehandeling en de bijbehorende stukken vastlegt. Zonder het juiste stuk achter de code geldt het derdelandentarief.
Wat doen preferentiecodes op de aangifte?
De preferentiecode zegt welke tariefbehandeling je claimt. Derdelandentarief, een schorsing, een tariefquotum, GSP of een preferentieel akkoord: elk spoor heeft een eigen code. Die code hangt aan de combinatie van goederencode en land van oorsprong in TARIC. De bescheidencode, de documentcode, zegt welk stuk die claim onderbouwt: een EUR.1, een factuurverklaring, een REX-attest, een vergunning, een certificaat. Code en stuk horen bij elkaar. Een preferentie zonder documentcode is een claim zonder bewijs. DMS toetst of de codes bestaan en of ze bij de goederencode passen. DMS toetst niet of het stuk in de map ligt. Dat doet de Douane bij een documentcontrole of bij een controle achteraf. Zet de codes in de stamgegevens van het artikel, gekoppeld aan de DTV, niet in het geheugen van de declarant. TARIC wijzigt dagelijks. Een code die gisteren klopte, kan vandaag een andere maatregel dragen.
Hoe kies je de juiste preferentiecode?
Begin bij TARIC, niet bij gewoonte. De code volgt uit de goederencode, het land van oorsprong en het akkoord of de maatregel die je inroept. Wat vorig jaar gold, kan deze week een andere code zijn, omdat TARIC dagelijks wijzigt. Het derdelandentarief is de restcategorie: geen preferentie, geen quotum, geen schorsing. Dat is geen fout, het is de standaard. Wie preferentie claimt waar geen akkoord is, of waar het product niet aan de lijstregel voldoet, bouwt een naheffing. Quota zijn volgordelijk. Een tariefquotum met een lager tarief is op is op. Een aangifte die op het quotum rekent terwijl het vol is, valt terug op het volle tarief. De code alleen reserveert niets. Controleer het quotum op de dag van de aangifte, niet op de dag van de order. Een order van vorige week op een open quotum is vandaag een volle IMA. De code volgt de stand van TARIC op het moment van indienen.
Hoe hangen preferentiecodes samen met de oorsprongsstukken?
Elke preferentiële claim vraagt een stuk. De factuurverklaring, het EUR.1, het attest van oorsprong: de bescheidencode wijst aan welk van die stukken je overlegt. Het stuk moet tot hetzelfde akkoord behoren als de preferentiecode. Een mismatch is een klassieke controlebevinding. De code zegt Korea, het stuk zegt Canada. Of de code zegt preferentie en het stuk is een gewone handelsfactuur zonder verklaring. DMS kan dat doorlaten. De controle niet. Zonder geldig stuk geldt het derdelandentarief, ook als de oorsprong inhoudelijk klopt. Het recht op het lagere tarief ontstaat pas als het bewijs er is op het moment van aangifte, of binnen de nagezonden termijn. Bewaar het stuk bij het dossier onder dezelfde code. Bij een controle is de vraag niet of er een factuur is, de vraag is of het stuk de preferentie van deze IMA draagt. Een EUR.1 van een andere zending doet dat niet.
Wat zijn aanvullende codes naast de preferentie?
TARIC kent naast de tien cijfers aanvullende codes van vier tekens, bijvoorbeeld voor een antidumpingrecht dat van de producent afhangt, of een landbouwcomponent. Ontbreekt die code, dan valt de zending vaak terug op het hoogste tarief. Die aanvullende codes zijn geen preferentiecodes, maar ze zitten in dezelfde hoek van de aangifte: ze sturen het bedrag. Een vergeten producentcode bij een dumpingmaatregel kan het verschil zijn tussen nul en tientallen procenten. Documentcodes voor keuringen en vergunningen zitten in hetzelfde veldtype. Een CHED, een invoervergunning, een vrijstelling: elk heeft een code. Ontbreekt de code, dan weigert DMS of blijft de zending onder een maatregel hangen. Toets de aanvullende code in dezelfde ronde als de preferentie. Een IMA die preferentie goed heeft en de producentcode mist, is alsnog te duur. Het bedrag onderaan is de som van alle codes, niet van de preferentie alleen.
Wat gaat er mis met preferentiecodes in DMS?
De eerste fout is een code uit het geheugen. TARIC is de bron, niet de vorige zending. Een maatregel die vorige week open was, kan dicht zijn. Een akkoord dat voor dit product niet geldt, ook al geldt het voor het buurartikel. De tweede fout is de code zonder stuk. De IMA gaat erdoor, de map is leeg, en bij de controle is er niets na te zenden dat op de aangiftedatum al bestond. Een achteraf opgemaakte verklaring dekt die dag niet. De derde fout is het verwarren van niet-preferentiële oorsprong en preferentie. Het land van oorsprong staat altijd op de aangifte. Preferentie is extra, en alleen als het akkoord en het stuk meedoen. Een Chinese oorsprong via Rotterdam blijft Chinees, ook met een Nederlandse factuur. Een Nederlandse factuur maakt van Chinese oorsprong geen EU-oorsprong. Preferentie volgt de plaats van de laatste ingrijpende bewerking, plus het stuk. De route via Rotterdam is herkomst, geen oorsprong.
Hoe houd je preferentiecodes in de stamgegevens bij?
Leg per artikel per akkoord vast of er preferentie is, welke code daarbij hoort, welk stuk, en tot wanneer dat is gecontroleerd. Zonder die laag is elke IMA een handmatige keuze van de declarant. Koppel de codes aan de DTV, niet aan een spreadsheet die een keer per kwartaal wordt bijgewerkt. TARIC wijzigt dagelijks. Een vastgelegde code van maart kan in april een andere maatregel dragen. Bij een BTI ligt de indeling vast, niet de preferentie. Een bindende tariefinlichting zegt welke code het product heeft. Of er een akkoord op zit, volgt uit oorsprong en stuk, en dat kan per zending anders zijn. Een jaarlijkse ronde in november vangt de GN-wijziging. Een dagelijkse koppeling aan de DTV vangt de maatregelen. Zonder die tweede laag is de preferentiecode een gok, hoe netjes de indeling ook is.