REACH
Ook bekend als: Registration Evaluation Authorisation Restriction of Chemicals
REACH is de EU-verordening die chemische stoffen laat registreren, beoordelen, autoriseren en beperken voordat ze op de markt komen. Zonder registratie mag een stof boven de drempel niet worden ingevoerd, ook al klopt de douaneaangifte.
Wat eist REACH van een importeur, los van de aangifte?
REACH, Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals, is verordening 1907/2006. Een stof mag in de Unie op de markt worden gebracht als ze is geregistreerd bij ECHA, met een dossier dat de gevaren en de gebruiken dekt. Boven één ton per jaar per rechtspersoon ligt die plicht bij de fabrikant in de Unie, of bij de importeur als de stof van buiten komt. Dat is geen veld in DMS. De invoeraangifte wordt aanvaard, de rechten worden geboekt, de container rijdt weg, en de importeur kan alsnog in overtreding zijn omdat de stof niet is geregistreerd. De handhaving ligt bij de inspectie, in Nederland onder meer de ILT, niet bij de Douane aan de poort. De rekening komt later, over het op de markt brengen, niet over een tarief. Goederen onder een schorsingsregeling, douanevervoer of entrepot, worden niet op de markt gebracht. Daar speelt de registratieplicht niet. Zodra dezelfde partij uit het entrepot naar het vrije verkeer gaat, speelt hij wel. Dat is het moment waarop iemand het registratienummer, of de reden waarom er geen is, moet hebben nagekeken.
Wie registreert, de producent buiten de EU of de importeur hier?
Een producent buiten de Unie kan niet zelf registreren. Hij wijst een enige vertegenwoordiger (Only Representative) in de Unie aan, die de registratie op zich neemt. De importeurs die van die producent kopen, vallen dan onder die registratie en zijn voor die stof geen zelfstandige registreerder meer. Zonder Only Representative is elke importeur zelf aan zet, per rechtspersoon, per stof, per tonnageband. Dat verschil moet je weten voordat de eerste zending in het vrije verkeer komt. Wie aanneemt dat 'de fabriek in Azië het wel heeft geregeld' en geen Only Representative kan aanwijzen, is zelf de importeur-registreerder, of hij mag de stof niet invoeren. Een verklaring op briefpapier van de leverancier is geen registratie bij ECHA. Het registratienummer heeft het formaat van ECHA, geen intern artikelnummer. Het hoort in de stamgegevens van de stof, naast CAS en EG-nummer, en in rubriek 1 of 15 van het veiligheidsinformatieblad. Ontbreekt het, dan is de vraag of de stof onder de drempel zit, is uitgezonderd, of illegaal de markt op gaat.
Wat is het verschil tussen registratie, autorisatie en beperking?
Registratie is de basisplicht: dossier bij ECHA, boven de drempel. Autorisatie is de extra laag voor stoffen op de autorisatielijst (bijlage XIV): zonder toelating mag je ze niet gebruiken, ook al zijn ze geregistreerd. Beperking (bijlage XVII) verbiedt of beperkt bepaalde stoffen, mengsels of voorwerpen voor bepaalde gebruiken, Uniebreed. Voor de aangever is de beperking het deel dat het dichtst bij TARIC komt. Een stof die niet mag worden ingevoerd, of alleen met een vergunning, draagt vaak een maatregel bij de goederencode. DMS weigert de aangifte als het bescheid ontbreekt. Autorisatie en registratie zitten dieper in de keten: ze gaan over het gebruik ná invoer, en de Douane toetst ze niet vanzelf. SVHC's, stoffen van zeer ernstige zorg, zitten op de kandidatenlijst. In voorwerpen boven een drempelconcentratie volgt daar een informatieplicht aan de afnemer uit, en een melding in de SCIP-database. Dat is geen douanebescheid, maar het is wel een document dat een controleur naast het VIB legt.
Hoe zie je REACH terug in het veiligheidsinformatieblad?
Rubriek 1 identificeert de stof of het mengsel, met CAS, EG-nummer en waar van toepassing het REACH-registratienummer. Rubriek 3 geeft de samenstelling. Rubriek 15 noemt de specifieke regelgeving: autorisatie, beperking, nationale regels. Rubriek 16 de overige informatie. Een VIB zonder registratienummer bij een stof die boven de tonnage hoort te zijn geregistreerd, is een signaal, geen detail. Het blad moet in de taal van de lidstaat van de gebruiker, en het moet de huidige indeling volgens CLP dragen. Een Engels blad uit 2019 op een zending die in 2026 in Rotterdam binnenkomt, is voor de Nederlandse gebruiker niet het voorgeschreven stuk, en het kan een indeling dragen die sindsdien is gewijzigd. Leg het VIB naast de aangifte nog voordat de zending in het vrije verkeer gaat. Niet omdat DMS het vraagt, maar omdat de vraag 'is deze stof geregistreerd, geautoriseerd, beperkt?' in het blad begint, en omdat een controlemoment later het blad als eerste opvraagt.
Wat gebeurt er als je een niet-geregistreerde stof invoert?
De Douane laat de zending vaak door, omdat de toets niet in de aangifte zit. De inbreuk is het op de markt brengen. De inspectie kan de stof van de markt halen, een last onder dwangsom opleggen en in ernstige gevallen strafrechtelijk insteken. Een 'we wisten het niet' valt weg als je importeur bent: de plicht ligt bij jou, of bij de Only Representative die je had moeten kennen. Terugdraaien is beperkt. Een stof die al is doorgeleverd, is op de markt. Een stof die nog in entrepot ligt, is dat niet, en daar kun je de uitslag tegenhouden tot de registratie rond is. Dat is een van de redenen om chemie onder schorsing te houden tot de artikelkaart compleet is, inclusief REACH-status. Voor een expediteur is de vraag hoe ver zijn zorgplicht reikt. Hij is niet de importeur-registreerder als hij alleen aangeeft. Hij is wel de partij die de zending in het vrije verkeer brengt. Die spanning hoort in de intake en in de bereidheid een zending te stoppen als het registratienummer ontbreekt.
Hoe houd je REACH bij in de stamgegevens van een chemieartikel?
Naast de goederencode, de oorsprong en het gewicht horen CAS-nummer, EG-nummer, REACH-registratienummer of de reden van vrijstelling, of er een Only Representative is, of de stof op de autorisatie- of beperkingenlijst staat, en of SCIP speelt. Elk van die velden heeft een eigen manier om later stuk te gaan. Een ontbrekende goederencode weigert DMS. Een ontbrekend registratienummer weigert DMS niet, en is duurder. Kies één bron per stof, niet per zending. Het VIB van deze leverancier, deze versie, deze taal. Een tweede leverancier van 'dezelfde' stof is een tweede registratie, een tweede blad en soms een tweede indeling. Samenvoegen in één artikelkaart omdat de handelsnaam gelijk is, is hoe een beperkte stof onzichtbaar wordt. Hercontroleer bij een nieuw VIB. Rubriek 14 kan een nieuw UN-nummer dragen, rubriek 15 een nieuwe beperking, rubriek 1 een ander registratienummer na een update van het dossier bij ECHA. Een artikelkaart die twee jaar niet is aangeraakt, is bij chemie een risico, geen rust.